Saturday 18 November

White night KCVDresscode
Wanneer ik op 28 oktober de White Night Garden Party van de KCV (Katholieke Charismatische Vernieuwing) binnenloop, voel ik gelijk een sfeer van sereniteit over me komen. We worden vriendelijk verwelkomd met een hapje en een drankje en mogen plaatsnemen aan een keurig gedekte ronde tafel voor 8 personen. “Net goed”, dacht ik, want we waren met zijn achten, familie en vrienden waarmee ik had afgesproken voor die avond.
Als ik om me heen kijk zie ik vele lieftallige dames en heren, gekleed in het wit. De één nog mooier dan de ander. Het was te verwachten, want de dresscode is wit en men heeft zich er heel goed op voorbereid. Zelfs de muzikanten en zangeressen van Ed & Friends zijn volgens code gekleed en het is een lust om niet alleen naar ze te luisteren, maar ook naar ze te kijken. De passie waarmee er gezongen wordt en de keuze van de liederen zijn perfect voor de gelegenheid: ik merk dat velen het niet kunnen laten om ritmische bewegingen te maken in hun stoel.

 

Entertainment
Behalve de muziek, waarvan men dus zichtbaar geniet, is er ook een Master of Ceremonies in de persoon van Odette de Miranda. Zij praat de avond lekker aan elkaar, nadat het openingsgebed is gedaan. De Meesteres in de Vertelkunst, Cynthia McLeod-Ferrier, is ook aanwezig. Iedereen hangt aan haar lippen wanneer zij ons vertelt over de geschiedenis van de gebouwen van de Waterkant en de Gravenstraat, thans geheten de Henck Arronstraat. Ze begint bij het Ford Zeelandia, vervolgt met het Presidentieel Paleis en gaat door tot het gebouw op de hoek van de Mgr. Wulfinghstraat. Geheel uit het hoofd vertelt ze de “stories (love stories and sad stories)” en alle soorten franse namen komen vloeiend over haar lippen, zonder rustpauze.

Mooie avond
De hoofdschotel bestaande uit pasta, aardappelsalade, visfilé, kip plateau, gevuld eitje, gevulde pruim, rauwkost salade en dinerbroodje is perfect op smaak, evenals het voorgerecht (vegetarische wrap) en het nagerecht (cheesecake en chocolate cake). Het bijbehorend wijntje, ingeschonken door de serveerster van onze tafel, zorgt ervoor dat het geheel compleet is. Ik persoonlijk doe veel te lang over mijn wijntje en mijn tafelgenoten kijken een beetje verbaasd op. Ik ben nl. geen wijndrinker, maar ik wil het ook niet vermorsen want het is te lekker – tussendoor drink ik glazen water en sap.
Vanuit mijn tafel kan ik observeren dat de samenwerking prima is. De 25 serveerders (voor elke tafel één) lopen af en aan langs de tafel waar ik zit. Ze schijnen plezier te hebben in hun job, want hun gezichten stralen. Af en toe spreek ik één aan. Dan hoor ik dat ze blij zijn het evenement te mogen meemaken en zo hun eigen bijdrage mogen leveren.
Ik zie ook andere medewerkers in beweging, volgens mij zijn het er wel 50 in totaal. Het is best wel een hele organisatie, maar alles verloopt volgens planning. Ook Petrus heeft ervoor gezorgd dat we een mooie avond hebben: overdag een flinke regenbui en ‘s avonds een mooie sterrenhemel, met een koele bries. De KCV had geen betere plaats hiervoor kunnen bedenken, want de tuin van onze Bisschop leent zich bij uitstek voor zulke evenementen.

Botro switi, ma bari mus’ tapu
White night KCVAan alles komt een eind, dus ook aan deze leuke avond. Het zou geen surinaams feestje zijn als het niet zou eindigen met het flink losgooien van de beentjes. Een beetje beweging is op zijn plaats, nu daar we ons buikje vol gegeten hebben. De band, die zich toch al de hele avond van haar beste zijde heeft laten zien, doet er nog een schepje bovenop. Al met al, een zeer geslaagde avond. Ik zou willen zeggen: “White Night --- Dynamite!”
Vooral voor degenen die het toegangskaartje voor TBL cinema hebben “gevonden”. Ja, want bij iedere tafel is een stoel voorzien geworden van een enveloppe met deze extra verrassing. Dubbel feest dus, voor degene die op de “juiste stoel” heeft plaats genomen.

Voor we vertrekken, bedankt de organisatie een ieder die heeft bijgedragen tot het welslagen van deze fondsvormingsactiviteit: de werkers achter de schermen, de serveerders, de genodigden aan de tafels en alle anderen die een donatie hebben gedaan. Een speciaal woord van dank gaat uit naar degenen die met hun entertainment talenten het publiek eveneens ‘pro Deo’ aangenaam hebben bezig gehouden. Na een slotgebed van Mgr. Karel Choennie keren de gasten tevreden huiswaarts.

Noot:
Ik kon het niet nalaten aan derden te vragen naar hun ervaringen over de avond.
Enkele antwoorden staan hieronder geciteerd:

An: “Een prachtige avond, goed georganiseerd, sfeervol en gezellig. Ik heb ten volle genoten.”

Helen: “Ik vind het een geslaagde avond voor de organisatie omdat alle kaarten, ondanks een beetje aan de hoge kant, verkocht waren. Wat mij betreft: als gepensioneerde weduwe, moet ik mezelf verwennen onder alle omstandigheden en ik ben erin geslaagd omdat ik heb genoten van alles en met voldoening terug mag blikken op een prachtige avond. Ik praat ook namens Millicent en Olga, want zij hadden ook heel veel plezier die avond.”

Meriam: “Hans en ik houden van dansen en we waren weg van de muziek, echt wel. Hans zou wel daar willen slapen, zoals ze de muziek hebben gespeeld en gezongen. We hebben genoten van het eten, de muziek, de bediening. Geweldig. Tot een volgende keer.”

Door Lucille Samson-Karg