Saturday 18 November

Paus Paulu VINaar Vaticaanstad
Enkele weken geleden maakte Omhoog bekend dat paus Paulus VI eertijds Heilig verklaard zal worden. Aangezien ik kort na de onafhankelijkheid van Suriname in 1975 het voorrecht had gehad om hem in Vaticaan persoonlijk ontmoet te hebben, wil ik u als lezers van Omhoog graag mijn ervaring delen.
Plotseling kwam een klink in de kabel, toen de militaire machthebbers bekend maakte dat er een reisverbod ingesteld werd voor parlementariërs van de oppositie. Een verklaring hiervoor werd niet gegeven. Dankzij mijn goede relaties met de heer Herera Campins (Venezuela) werd het verbod opgeheven.
De volgende dag reisde ik via Amsterdam naar Vaticaanstad Rome. Op het reisbureau werd ik op het hart gedrukt slechts gebruik te maken van vliegtuigen met een bepaald embleem en nooit koffers zonder toezicht achter te laten. Ik deed conform de opdracht.

 

Indrukken
Mijn eerste indrukken waren bijna hemels om de monumenten, beelden, prachtige fonteinen en de Sint Pieters basiliek te zien. Bijna alle beelden leken sprekend op mensen. Plotseling remde de chauffeur met de mededeling dat ik op een bepaalde plaats moest uitstappen. In gebrekkig engels hield hij mij voor, dat het niet toegestaan is voor reizigers om aan de hoofdingang uit te stappen.
Als onbekende van Rome, bracht ik zelf mijn bagage naar binnen in het hotel. Het personeel was erg verbaasd om dat te zien, begon allerlei vragen aan mij te stellen. Hetgeen zekere argwaan wekte. Achteraf bleek dat die vent mij behoorlijk had opgelicht.

De ontmoeting
De volgende dag werd ik met een taxi van het hotel vervoerd naar Vaticaanstad, naar het pauselijk verblijf. Ik werd door één van de Raadsheren van de paus naar de wachtkamer gebracht van de H. Vader. Tijdens een kort gesprek met de H. Vader maakte hij op mij een zeer sympathieke indruk. Vooral diens interesse voor mgr. Zichem bracht mij in een sfeer van grote dankbaarheid en waardering voor de H. Vader.
Bij aankomst in zijn spreekkamer knielde ik neer voor hem, terwijl ik een miniatuur van de Surinaamse vlag van 25 november 1975 in de hand had. Met eerbied en trots denk ik aan het moment toen ik knielend het grootste nationaal symbool hem aanreikte.

Onderpand van vrede
Voor ik deze historische bijdrage afsluit, wil ik woorden van dank uitspreken aan mgr. Karel Kasteel, zoon van oud-gouverneur Piet Kasteel van Curaçao, tevens studiegenoot van mgr. Zichem op het door de fraters van Tilburg Radulpus Opleidings Instituut.
Helaas moet het mij van het hart te moeten stellen dat Suriname, ondanks hun grote verdiensten voor het RK onderwijs, nooit officieël van die noeste werkers genomen had. Wanneer de katholieke wereld paus Paulus VI Heilig zal verklaren, zullen mijn gedachten gewis en zeker teruggaan naar die historische dag, toen ik knielend de miniatuur Surinaamse vlag als onderpand van vrede aanreikte en hoopte dat Suriname voorspoed ten deel zal vallen.