Tuesday 25 April

Door: Lucien Chin A Foeng

Maria ProcessieHoewel ik niet echt een Maria-fan ben, moet ik toegeven dat mijn liefde voor Maria steeds groter wordt, naarmate ik vaker het rozenhoedje ga bidden op de woensdagmiddag bij de Heilige-Familiekerk, of vaker meedoe met de Mariaprocessie. Afgelopen maandag, 15 augustus 2016, mocht ik er weer bij horen. De processie begon met het bidden van een rozenhoedje in de Bonifaciuskerk, waarna een mooie plaat van Moeder Maria in processie werd gedragen naar de St.-Rosakerk. De stoet van misdienaars, padvinders, priesters en andere medegelovigen liep vrolijk, blijmoedig en tegelijkertijd zeer toegewijd door de straten van Paramaribo, overtuigd van het feit dat Maria, de moeder van Jezus, ook onze Moeder is aan wie wij al onze vreugden en verdriet mogen toevertrouwen.

Maria ProcessieHet weer had niet zachter en koeler kunnen zijn voor deze processie. Altijd een mooie ervaring, dit samen beleven van je geloof met tal van andere ‘lomsu sma,’ compleet met vaandels van de Bonifacius, Rosa, Maria Koningin van de Wereld en nog vele andere parochies. Natuurlijk ontbrak het vaandel van de Kathedrale Basiliek niet! Jammer dat het er niet meer waren, die processiegangers, en wat er was bestond – alwéér – voornamelijk uit vrouw! Onze kerk wordt vooral geschraagd door vrouwen, zo lijkt het wel, hoewel ook onze mannen het niet zonder spirituele voeding kunnen stellen. Waar blijven de ‘heren der Schepping’? Misschien zouden we een seminar kunnen organiseren over het gebrek aan deelname van mannen in onze kerk.

Voor degenen die niet met de processie konden meelopen, was er gelukkig een bus beschikbaar, net als bij voorgaande keren overigens. Bij aankomst in de Rosa stond een kleine menigte de processie al op te wachten om samen met de processiegangers de kerk in te lopen voor het vieren van de Pontificale Hoogmis, gecelebreerd door mgr. Karel Choennie. Want, hoewel onze Bisschop Choennie net terug in de stad was van een districtsreis in verband met de toediening van het H. Vormsel, liep hij als herder van ons Bisdom ook in de processie van misdienaars en geestelijken mee, die de Eucharistieviering luister bij zouden zetten. Ook plebaan pater Kross was een van de concelebranten, net als enkele Braziliaanse en Nigeriaanse priesters, w.o. natuurlijk de pastoor van de Rosa, pater Romanus Ebonyi.

Mater Misericordiae
In zijn overweging had pater Kross het vooral over Moeder Maria als Mater Misericordiae, onze Moeder van Barmhartigheid, die net als haar Zoon, zich vooral druk maakt over de kleintjes en gemarginaliseerden in onze samenleving, de armen en behoeftigen. Dit overeenkomstig de wens van onze Paus Franciscus om dit jaar vooral te wijden aan één van de zuilen van ons geloof, nl. het beoefenen van de barmhartigheid. Maria, een gelovige en toegewijde vrouw, die ervoor koos haar schouders te zetten onder de opdracht die ze van God kreeg. De Bruid van de Almachtige, die haar zo hoog achtte en liefhad dat Hij haar in haar geheel opnam in zijn Rijk. Haar wens aan ons en ook de wens van de Paus: dat ook wij ons extra gaan inzetten voor het beoefenen van de barmhartigheid. Geen lippendienst, maar actie. Liefhebben is altijd actie, is in beweging komen, is offers brengen, is jezelf wegcijferen!

Na deze mooie geloofsbeleving en –viering was er in de parochiezaal een natje en een droogje, zoals dat hoort bij een feestelijke viering. Radio Immanuel zond de dienst ‘live’ uit, waardoor ook de thuisblijvers konden meegenieten.

 

Bron: Omhoog, editie 33