Tuesday 25 April

Week van gebed voor de eenheidDe Week van gebed voor eenheid is vrijdag 20 januari jl. afgesloten met een viering in de Kathedrale Basiliek. De liturgen waren pater E. Kross en ds. M. Slagtand en de predicator, ds. N. Neslo-Claver. Het dagthema is “De relatie is hersteld”.

De Week van Gebed voor de Eenheid wordt internationaal jaarlijks gevierd in januari. De gebedsweek is oorspronkelijk het idee van de geestelijke Paul J. Wattson. Hij nam in 1908 het initiatief om christenen van verschillende kerken een week lang te laten bidden voor de eenheid. De teksten van de gebedsweek worden elk jaar door een andere groep in een ander land voorbereid onder gezamenlijke verantwoordelijkheid van de Wereldraad van Kerken en de Pauselijke Raad voor de Bevordering van de Eenheid.

De gebedsweek dit jaar stond in het teken van verzoening en terugblikken op 500 jaar Reformatie. Met de slogan ‘Jouw hand, mijn glimlach’ werd het thema concreet gemaakt. ’Het is vijfhonderd jaar geleden dat een vernieuwingsbeweging in de kerk een naam en een gezicht kreeg: Maarten Luther kaartte 95 stellingen aan en dat werd het begin van de Reformatie. Voor Luther was de verzoening met God door het bloed van Jezus Christus de kern. Het is tragisch dat dit belangrijke besef toch een scheur door de kerk is geworden.

De Duitse kerken die dit jaar het internationale materiaal hebben voorbereid hopen dat het besef van de betekenis van het kruis de verdeeldheid overstijgt en christenen bijeen brengt.
Dat is ook de boodschap van predicator ds. N. Neslo-Claver die pleit voor verzoenend handelen.

“Verzoening is beangstigend en fascinerend tegelijk. Ene kant aanlokkelijk en andere kant schrikt de prijs ons af. Verzoening afstand nemen van verlangen naar macht en erkenning.
Ze roept alle kerken op verzoening te bewerkstelligen en discriminatie bannen. Dit is moeilijk, want je moet over drempels heen stappen, je hele leven door.
Paulus gebruikt twee verschillende woorden voor verzoening, waarin in de ene betekenis het accent ligt in de verhouding tot God en in de tweede betekenis ligt het accent in de onderlinge relaties.

Voor ons christenen nu, wij mensen die leven na Pasen, is de laatste betekenis van belang. Wij zetten het werk van Christus voort, door onderlinge verhoudingen weer goed te maken. Wij zetten ons in voor de verzoening, gestuurd door de liefde van Christus. Opvallend is dat Paulus spreekt over Eén persoon die voor allen is gestorven. Het Oude Testament spreekt over God als de Ene. God zelf sterft voor ons (Hernieuwde Statenvertaling).

Jezus zegt: Als u bij het altaar komt, en u hebt iets tegen uw naaste, verzoent u met hem. Maak het eerst in orde. (Mt. 5,24). Paulus zegt: Het oude is voorbij gegaan, alles is nieuw geworden. We mogen er zijn voor God met onze tekortkomingen en gebreken.

Hoe gaan wij nu met de gemeenten om? Paulus zegt: we kunnen eenvoudig beginnen. Door de legitimiteit van elkaars kerken te erkennen. Daar houdt het niet op, want het gaat ook om alle mensen. En dit vraagt energie. Je moet bereid zijn andere mensen iets te vergeven. Het evangelie kan je over de drempel heen helpen om je hart te openen. Ons instinct heeft iets afwachtends, want het vraagt cultuur, beschaving, nadenken, geloof om anders te reageren. Een van de oecumenische uitdagingen die wij hebben is het bieden van een platform, waarbij nieuwe kerken op een volwaardige manier mee kunnen doen met de traditionele kerken. Dat we samen werken. Een andere uitdaging is het wegnemen van het gevoel van mensen dat er bijna geen vooruitgang is in de oecumene. Deze frustratie wordt het sterkst gevoeld over de conventionele grenzen heen zoals het vieren van het avondmaal en de eucharistie. Daarom is het belangrijk onderdeel van de oecumene dat we de Week van de eenheid hebben onder de christenen, maar dat we ook gezamenlijke vieringen hebben in de adventstijd (Adventkonmakandra) en ook met Pinksteren. De wereldgebedsdagdienst wordt ook oecumenisch gevierd.
God heeft uit liefde een verbond met ons gesloten, de relatie is hersteld, doordat Hij zijn leven heeft gegeven voor ons, we mogen tot Hem gaan zoals we zijn. Hij heeft ons niet alleen een bevoorrechte plaats gegeven, maar ook dicht naar Hem toegetrokken. Moge Hij u en ik de kracht geven om alle vormen van discriminatie te weerstaan. Laat het geschenk van Zijn liefdevolle verbond ons vervullen met vreugde en inspireren tot grote eenheid. Amen.”