Thursday 22 June

de Goede Week BegintGrandioze intrede
Jezus organiseert zijn eigen parade in de stad die erop uit is om Hem te doden. Het lijkt verwarrend: niet alleen vrijwillig gaan naar de plek waar jouw onschuld je niet zal beschermen, maar ook het willens en wetens betreden van de arena van jouw eigen executie temidden van gejuich en getier. De evangelist Matteüs vertelt ons dat dit alles de stad in oproer bracht toen de mensen probeerden te weten te komen: “Wie is dat?” De stadsmensen wordt verteld dat het de profeet Jezus van Nazaret is, uit het noorden in Galilea. Deze noorderling is gekomen om het zuiden te bevragen. De man van het platteland is gekomen om de stad over te nemen. De profeet is gekomen om het gevestigd gezag te confronteren.

Grandioze passie
Tegen de tijd dat de passie op gang komt is er niets om over te juichen. Een processie die een messias achtervolgt is een zegevierende parade. Een processie die een veroordeelde misdadiger achtervolgt is in vergelijking een timide, verachtelijke aangelegenheid, bestaande uit mensen die er gewoon behoren zijn en de nieuwsgierigen, die nooit als leerlingen kunnen worden gezien. Matteüs vertelt ons dat alle leerlingen van Jezus Hem hadden verlaten: één verraadde Hem met een kust, een andere ontkende Hem vloekend, en de rest was in geen velden of wegen te bekennen. In de confrontatie met vechten of vluchten werd het besluit genomen door de angst.

Wanneer de passie op gang komt verrijst een heel moeilijke vraag: kan je jezelf nog steeds verbonden weten met deze man waar alle gezagsdragers zich tegen Hem hebben gekeerd? Kan je nog steeds geloven in Jezus wanneer alles de richting koerst van Golgota? Jezus zelf houdt vol tot het bittere eind. Wanneer wij spreken van de passie van Jezus bedoelen we gewoonlijk het lijden en sterven dat Hij is ondergaan. Maar de passie is niet slechts iets dat Jezus is aangedaan door anderen. Het is een kracht in Hemzelf, zijn passie, die Hem in staat stelt om het geweld en de pijn te trotseren. Jezus bezit een grandioze passie, een die zijn hele persoon verteert en Hem voortstuwt doorheen deze gruwelijke momenten.

Jezus kon het vermeden hebben om naar het zuiden te gaan naar Jeruzalem. Hij kon voor een middenweg hebben gekozen en zich maar erbij hebben neergelegd om te overleven. Maar de passie die in Hem is, is grandiozer dan zijn eigen behoefte aan veiligheid en overleven. Hij is een gepassioneerde man. Zijn vurige liefde houdt vol dat de confrontatie aangaat met de ultieme test van de liefde: het kruis.

Doorheen heel zijn openbaar leven heeft Jezus de reikwijdte van zijn passie geopenbaard. Zijn onsterfelijke drang om de wil van de Vader te doen. Zijn voorkeur voor de armen en verstotenen. Zijn woede tegenover een religieus gezag, dat enkel nieuwe lasten voor het volk zit te bedenken. Zijn energieke liefde voor hen die in het leven gehandicapt zijn. Zijn openlijke teleurstelling in hen die zuinig zijn met liefde en vergeving. Zijn manier om manden en kruiken van overvloed te hebben. Zijn zonderlinge gehechtheid aan hen die zichzelf waardeloos achten. Zijn trouw aan hen die Hem hebben verlaten. Niets van dit alles komt voort uit een man die in zijn leefwijze timide en zuinig is. Het openbaart een man met een grandioze passie. Uiteindelijk komt het kruis dan niet als een verrassing: het is de straf voor het maken van zo’n buitengewone liefde tot een gewoonte.

Het teken van het kruis
Het kruis van Jezus staat in de kern van het christelijk verhaal als het teken van hoe ver de liefde zal gaan in zijn passie voor anderen. Als wij ons ooit afvragen of wij werkelijk bemind worden, dienen wij te kijken naar de figuur van het kruis. Het is moeilijk vol te houden dat wij niet bemind zijn, wanneer wij weten dat iemand vond dat wij het sterven waard waren. Het kruis wordt verheven als een teken van onze waardigheid: iemand vond dat wij al die pijn en al dat lijden waard waren. En die iemand is Jezus, Zoon van God.

Wij gedenken de dood van Jezus niet als een willekeurige, achteloze daad van geweld. Veeleer eerbiedigen wij zijn dood als de uiterste daad van liefde. De liefde van de ene die “zich niet heeft willen vastklampen aan de gelijkheid met God, maar zichzelf heeft geledigd” om te worden zoals wij allen zijn. En zoals wij zijn om te tonen dat, ondanks onze zonden en gekkigheden, God van ons houdt. Dat is de kern van het passieverhaal. De rest is commentaar.

Bron: Seasons of the Word