Tuesday 25 July

8 Redenen om het licht uit te doenDe veertigdagentijd is de tijd om temidden van ons drukke bestaan, ons bewust te zijn van alles in ons leven, zaken in perspectief te plaatsen en ons spiritueel leven te versterken. Niet iedereen zal vasten zoals wij dat kennen, zich onthouden van voedsel, maar er zijn genoeg andere opties om aan de doelstellingen van de veertigdagentijd te voldoen. Jennifer Fulwiler (VSA) vertelt haar ervaring.

Kort nadat ik bekeerd was tot het katholicisme, voelde ik me enorm overrompeld. Ik had drie kinderen jonger dan drie jaar en een eindeloze lijst van zaken die nog gedaan moesten worden. Geregeld voelde ik dat ik een zenuwinzinking nabij was. Ik besteedde veel tijd aan het internet; mijn gebedsleven was zo goed als verdwenen. Toen de veertigdagentijd naderde, ging ik op zoek naar een manier om van deze vastentijd een tijd van vernieuwing en herschikking van prioriteiten te maken. Ik wilde een spirituele activiteit ondernemen die de sleur zou doorbreken, maar die ook redelijk te doen was voor iemand met een hectische levensstijl zoals ik. En plots, tijdens één van mijn (zeldzame) gebedsmomenten, kreeg ik een vreemde inspiratie.

Doe de lichten uit
Ik kreeg de ingeving om tijdens de veertigdagentijd alle kunstverlichting in huis uit te doen. Ik besprak dit met mijn man en wij besloten om één keer in de week alle elektrische lichtbronnen na zonsondergang uit te zetten – en dit omvatte niet alleen de huisverlichting, maar ook oplichtende schermen zoals computers en televisies. Om veiligheidsredenen hielden we tijdens het slapen een nachtlamp aan in de gangen, maar bij onze activiteiten in de avonduren maakten we gebruik van kaarslicht. De impact die dit één-keer-in-de-week vasten had op ons leven had was krachtiger dan ik had kunnen vermoeden.

1. Nog-te-doenlijst inkorten
Eén van de eerste dingen die ik opmerkte tijdens deze vorm van vasten met kaarslicht ’s avonds, was de hoeveelheid werk die ik normaliter probeerde af te maken na zonsondergang. Ik kon de berg kleren niet wassen bij kaarslicht en ook het werken op de computer zou niet lukken. Eerst was het ergerlijk, maar toen realiseerde ik me dat ik de kunstverlichting gebruikte om mijn grenzen steeds te verleggen en te overschrijden (zoals bijv. wat een mens kan doen op een dag). Vanwege de dagen waarop ik gedwongen was om alleen bij daglicht te werken, werd mijn leven vanzelf gebalanceerd, met rusttijden die volgden op werktijden.

2. Nederigheid
De eerste avond zonder kunstlicht voelde ik één en al angst en twijfel: “Maar al de vuile was dan? En hoe doe ik met al de vaat die is blijven staan? En de emails?” Ik besefte niet hoezeer ik leunde op mezelf en hoe weinig ik vertrouwde op God, totdat ik gedwongen werd om de controle over mijn schema los te laten. Ik werd nederig bij het besef dat het universum niet uit elkaar was gevallen toen ik minder dan 16 uren per dag werkte en zelfs niet toen ik die dingen op mijn nog-te-doenlijstje, die als “zeer belangrijk” waren aangestipt, niet had uitgevoerd.

3. Inspiratie tot doelbewust leven
Op de dagen waarop ik elektrisch licht had en dus mijn werk tot laat in de avond kon doen zoals het me schikte, had ik de neiging om doelloos rond te lopen en klusjes te doen wanneer het me uitkwam. De dagen waarop ik bij zonsondergang moest stoppen met werken omdat er geen kunstlicht zou zijn, begon ik doelbewuster aan mijn werkzaamheden.

4. Stressvermindering
Ik maakte me zorgen om zowat van alles: van geld tot kracht om de volgende dag door te komen zonder vermoeid neer te vallen. Echter, elke keer wanneer we het licht uit deden en de kaarsen aan staken, gebeurde er iets bijzonders. Mijn stress leek direct af te nemen. Het schemerlicht, de flikkering van de vlammen deden me ontspannen, zelfs wanneer ik kort daarvoor een druk moment had beleefd.

5. Tijd voor belangrijke dingen
Twee zaken die altijd in het gedrang kwamen door ons hectisch schema waren: tijd voor gebed en tijd voor het gezin. Nu wij gedwongen werden om minder te werken en minder werden afgeleid door flikkerende schermen, merkten we dat de avonden met kaarslicht ons tijd gaven voor onze echte prioriteiten in het leven.

6. Afstand nemen van internet en tv
Door het uitzetten van het kunstlicht moesten we die avonden doorbrengen zonder de online wereld en de televisie en dit gaf ons tijd om na te denken over de rol van deze twee zaken in ons leven. Het liet ons zien dat we overmatig gebruik maakten van het internet en de televisie en dit dwong ons om nieuwe gewoonten voor vermaak en ontspanning te vinden en te ontwikkelen.

7. Verbetering van gezondheid
Studies hebben uitgewezen dat ons lichaam afhankelijk is van lichtsignalen om hormonen te produceren die ons systeem beïnvloeden. Wanneer we te veel kunstlicht gebruiken ’s avonds, kan dit gevolgen hebben: van borstkanker tot overgewicht en obesitas. Alhoewel wij niet lang genoeg zonder kunstlicht hebben geleefd om onze gezondheid te beïnvloeden, hebben we positieve kortetermijn voordelen gezien. We aten ’s avonds haast geen lekkers meer, omdat – gek genoeg – het eten hiervan bij kaarslicht niet hetzelfde effect heeft. We gingen vroeg naar bed en merkten op dat we eerder in slaap vielen wanneer we niet hadden zitten staren naar schermen voordat we in bed stapten.

8. Behoefte aan Gods voorzienigheid
Duisternis kan beangstigend zijn wanneer je het niet onder controle hebt. Ik voelde me machteloos wanneer ik keek hoe de laatste zonnestralen van de dag verdwenen en ik dan in de duisternis zou zijn, zonder die door het kunstlicht te verdrijven. Kunstlicht geeft ons de illusie dat wij ons leven beheersen. Zonder dit licht werd ik op een hele prachtige manier herinnerd aan onze nietigheid en machteloosheid in het grote spectrum van alles.

Bron: National Catholic Register